هيچوجه جنبه نژادى و طايفه اى ندارد بلكه صرفا متوجه اعمال آنها است . آيا تكرار جمله « * ( عَمُوا وَصَمُّوا ) * » جنبه كلى و تاكيد دارد ؟ و يا اشاره به دو واقعه مختلف است ؟ بعضى از مفسران عقيده دارند اين دو جمله اشاره به دو سرگذشت مختلف مىباشد كه براى بنى اسرائيل واقع شد ، يكى به هنگام حمله مردم بابل و ديگر به هنگام حمله ايرانيان و روميان ، كه قرآن در آغاز سوره بنى اسرائيل اشاره كوتاهى به آن كرده است . اين احتمال نيز هست كه آنها مكرر بر مكرر گرفتار اين حالت شدند و نتائج شوم كارهاى خود را كه مىديدند توبه مىكردند و باز هم توبه را مىشكستند ، نه اينكه فقط دو بار تكرار شد . و در پايان آيه ، با يك جمله كوتاه و پر معنى مىگويد : « خداوند هيچگاه از اعمال آنها غافل نبوده و تمام كارهايى را كه انجام مىدهد مىبيند » ( * ( وَاللَّه بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ ) * ) .